 |
|
Thema ‘ziek zijn’ bij de apen |
(01-03-2010) |
|
 |
 |
 |




|
|
Thema ‘ziek zijn’ bij de apen
In de afgelopen 3 weken hebben we geleerd, gezongen, gelezen, geknutseld en gespeeld rondom het thema ‘ziek zijn’. We richtten een dokterskamer in, maakten gezichten met rode vlekjes en mensen in een ziekenhuisbed. We leerden onderstaande gedichtjes en de liedjes ‘Mag ik even voelen’ en ‘au, au, au, au’. Ook kregen we maar liefst 2 gastlessen! De ene moeder vertelde over het zorgen voor oude, zieke mensen. We zagen hoe je kan oefenen met prikken in sinaasappel en maakten de ‘bejaarde’ juf weer vrolijk met een grote dosis lieve dingen. De rollator mochten we een tijdje lenen om mee te spelen. De andere gastles ging over de werking van het hart, dat werd vergeleken met een spons en eigenlijk een sterke spier is die het bloed door je lijf pompt. Natuurlijk wilden we ‘m ook graag echt voelen, dus sprongen we een paar keer flink op en neer. En horen kon ook met een telescoop... bioscoop... microscoop... stethoscoop!!! Daarna leerden we een liedje over het hart.
Boem, boem, boem, boem,
Mama, mama ‘k kan niet slapen
zit een klopding hier of daar
Laat eens even kijken, laat eens even horen,
Oh, het is je klop, klop hartje maar.
De kinderen speelden er intussen lustig op los. Gelukkig werden alle verwondingen goed behandeld en werd iedereen weer beter!
|
Rode vlekjes rode
vlekjes, hè wat gek op m’n neus en in mijn nek op mijn buik en op mijn been
op het puntje van mijn teen en kijk ook eens op mijn rug
rode hond, naar bed en vlug! even ziek zijn is best leuk
ook al heb ik wel wat jeuk.
|
|
Een gebroken been Een
gebroken been
met gips eromheen van boven tot onder, mijn tenen nog
zonder. En dan in een wagen, een heleboel dagen.
Maar als ik daar zit, ben ik echt niet alleen.
Iedereen tekentiets geks op mijn been.
|
|
 |
|
De flamingo’s naar het Museon! |
(05-02-2010) |
|
 |
 |
 |


 |
|
Maandag 25 januari was het eindelijk zover…. de flamingo’s gingen naar het Museon voor een les over de sloddermier.
Netjes in de rij liepen alle flamingo’s naar de bus. We reden langs het winkelcentrum, op weg naar Scheveningen!
Toen we langs Madurodam reden werden we allemaal extra blij. We zagen de vuurtoren en allemaal kleine huisjes staan. Voordat we het wisten, waren we al bij het museum.
We mochten eerst onze jassen uittrekken en daarna gingen we naar boven.
We kwamen al zoveel mooie dieren en dingen tegen. Dino’s, een struisvogel en nog veel meer andere dieren.
We gingen door de schuifdeur naar binnen, daar was een soort klaslokaal. De museumjuf stelde ons voor aan ‘Mier de sloddermier’. Mier had een rugzak gekregen waar een gat in zat! Daarom was hij zijn kostbare spulletjes verloren in het museum.
De groep werd in kleurengroepjes verdeeld en toen mocht elk groepje opzoek gaan naar de verloren spullen van Mier de sloddermier. Dat was leuk, zeg! We kwamen van alles en nog wat tegen:
veren, eieren, kaken, een vogel met een eekhoorn in zijn snavel, een steen die kon ronddraaien en nog veel meer. We hadden de hele ochtend wel kunnen blijven in het museum!
Toen we klaar waren met zoeken, gingen we terug naar het klaslokaal en daar maakten we samen een tentoonstelling voor mier. Mier was er heel erg blij mee.
Toen was het al weer tijd om naar huis te gaan. We liepen snel terug naar de bus en we gingen weer op weg naar school. Daar kwamen we iets te laat aan, dus we pakten snel de tassen en gingen lekker naar huis.
De volgende dag hebben we het nog veel over mier gehad!
|
 |
|
Voorleeshoek (groep 1/2) |
(14-10-2009) |
|
 |
 |
 |



 |
|
Deze week wordt er aan de dolfijnen veel voorgelezen. Eerst staan we netjes in
de rij en dan op naar de speelzaal. Er zijn twee moeders komen voorlezen. Ze
hadden leuke boeken meegenomen. Wij mochten dan lekker zitten op een kussen en
een knuffel knuffelen.
Zo is er uit Knofje, Rupsje nooit genoeg, Raad is hoeveel ik van je hou
voorgelezen en een gedicht voorgedragen. Het gedichtje gaat over een kindje in
groep twee.
Op school zit ik al in groep twee
(ik ben ontzettend groot)
en volgens mij heeft onze klas
de liefste juf die er ooit was,
en dat is juffrouw Rood.
Ik teken een tomatenplant
en aardbeien op brood,
radijsjes teken ik heel vaak
en alle plaatjes die ik maak
geef ik aan juffrouw Rood.
‘Voor jou,’ zeg ik. En als het mag
kruip ik bij haar op schoot.
Ze krijgt er rode wangen van.
‘Dank je, meiske,’ zegt ze dan,
mijn lieve juffrouw Rood.
Tomatenrood, radijzenrood
en aardbeien op brood.
En alle kind’ren in de klas
zeggen: ‘Juf’, of: ‘Juffrouw Sas’
maar ik zeg: ‘Juffrouw Rood.’
|
 |
|
Cultuuruitje apen |
(23-09-2009) |
|
 |
 |
 |
 |
|
We hadden de primeur: de eerste les over ‘Mier, de sloddermier’, die werd
gegeven in het Museon. Op school keken we al naar het introductiefilmpje (www.cultuurmenu.nl,
ga naar menu 1, groep 1-2: museon). In het museum moesten met een toverspreuk
een geheime deur open doen. Daarachter ontdekten we Mier. Ze is een echte
sloddervos, uh, sloddermier en was allerlei mooie schatten verloren in het
museum. Elk groepje kreeg hulp van een familielid van Mier en ging op weg om de
schatten terug te vinden. Intussen zagen we allerlei mooie en leuke dingen in
het museum. Toen we uiteindelijk weer terugkwamen, maakten we allemaal zelf een
eigen tentoonstelling van de gevonden spullen. Ook kregen we schatkistjes mee om
in de klas te maken en versieren.
’s Middags zijn we direct aan de slag gegaan met stiften, stof, glimmend papier,
etc. Ik heb nog nooit een groep kleuters vanzelf zo stil en hard zien werken! De
resultaten blijven nog 2 weken in de klas staan, zodat iedereen z’n gevonden
(herfst)schatten erin kan doen… |
 |
|